ژئوسل ها معمولا از پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) یا آلیاژهای پلیمری جدید (NPA) ساخته می شوند. ژئوسل های پلی استری قابلیت انتقال آب را دارند در حالی که ژئوسل های HDPE  در مقابل سیالات نفوذ ناپذیر هستند.

کاربرد ها

هدف استفاده از ژئوسل ها تثبیت خاک، کنترل فرسایش، تقویت زیرساخت ها در جاده و راه آهن و همچنین محافظت از کانال ها می باشد. در صورتی که شبکه ها با خاک مناسب بر شوند امکان رشد گیاه وجود دارد. به طور خلاصه می توان کاربرد های ژئوسل را چنین عنوان کرد:

  • جایگزین برخی پروژه های ژئوگریدی
  • تثبیت شیروانی ها در معادن ، مخازن و …
  • محوطه سازی ( روف گاردن )
  • راه آهن
  • تحکیم بستر ( اتوبان ، راه  ها، فرودگاه ها، بندرگاه ها، نیروگاه های برق، اسکلت و پارکینگ )
  • کنترل خط ساحلی
  • کاربردهای نظامی ( جهت ایجاد خاکریز و دیواره های عایق صوتی )
  • سیل بندها
  • محل های دفن زباله
  • کانال ها و مسیل ها
  • مسیرهای پیاده در جنگل ها

مزایای ژئوسل :

  • سهولت در نصب و اجرا
  • مقرون به صرفه ( کاهش هزینه های عملیات خاکی )
  • قابل استفاده در شیب های تند
  • قابلیت شکل پذیری با توجه به بستر
  • اشغال حداقل فضا در حمل و نقل و نگهداری
  • کاهش  مدت زمان  ساخت  و نیروی انسانی

ویژگی های  ژئوسل:

  • سبک با طول عمر بالا
  • مقاوم در برابر میکروارگانیزم ها
  • دوست دار محیط زیست
  • مقاوم در برابر واکنش های شیمیایی
  • مقاومت کششی بالا با قابلیت زهکشی

در صورت استفاده از ژئوسل ها در دیوار ها و بام های سبز، رشد ریشه های گیاه باعث استحکام بیشتر شده و عمر سازه را افزایش می دهند. همچنین ژئوسل ها در سازه هایی که وزن کمی را تحمل می کنند، در محافظت از کانال ها و بستر جاده های کم تردد عملکرد خوبی را از خود نشان داده اند. اما استفاده از این مواد تحت بار های سنگین، مانند زیرساخت جاده های پر تردد باعث کاهش عمر سازه و دفرمه شدن سلول ها خواهد شد.